İnsanlığınızdan Utanın Çünkü biz utandık

Ayniben ekibi olarak okuduğumuz anda hüzne boğulduk ve durup düşündük, sizlerinde sabırla okumanızı ve lütfen duyarlı olmanızı istiyoruz. Biliyoruz ki memleketimizde onlarca uğraşacak duyarlı olunacak konu var ancak bu o araya sıkaşanlardan olmamalı! İlginiz için teşekkürler…

Bu anlatacağım tamamen gerçek;
Ben merkezınde ögretmenlık yapıyorum. Sınıfımda 10 tane ögrencım var hepside 14-20 yaşlar arasında ve bu çocuklar aile olarakta sorunlu cocuklar. Bir öğrencime dedesi bakıyor dedesi 72 yaşındaydı ve cocuk cok guzel bı çocuktu ya da ben sevdiğim için oğlum gibi gördüğüm için bana öyle geliyordu bilmiyorum.


Görevimiz gereği öğrencimi tüm yaz boyunca yıkadım temizledım, tırnaklarını bile kestim sağlığına kavuşmuş hatta akıllanmıştı.
Kış aylarının hafif bastırması ve havaların soğuması sebebiyle uzun süreden beri yıkayamıyordum ama temizliğine dikkat ediyordum yani benim oğlum gibi olmuştu.
1 senden beri benim sınıfımda. Adı MEHMET. Annesi yanında yok ben yapabildiğim kadar annelik yapıordum taki 3 gun onceye kadar…
Biz okulda 29 EKIM CUMHURIYET BAYRAMımızı cuma günü kutladık ve ben onu gorevlendirdim. Düşünün okuma yazma bilmeyen çocuğa şiir öğrettim ve ogrendı, görmeliydiniz o gözlerini,sahneye cıkışını bu cocuk özürlü bi çocuk, çok heyecanlıydı.

Hocam “sağolun” dedi “beni gorevlendirdiğiniz için”, bende “daha çok günlerde görevli olcaksın mehmet dedim” ve okuldan ayrıldık.
Salı oldu gelmedi, çarşamba oldu yok, ben meraklandım tam dedesini aramak istedimki dedesi benı arıyor, cevap verdim “Mehmet nerde dede” dedim “Gelicem hoca hanım konusuruz” dedı.
“Hemen gel” dedim tamam dedi yarım saat sonra dedesi okulumuza geldi. Mehmet’in o 3 günlük tatilde başına gelmeyen kalmamış.

İzmir büyük şehir ve bir kaç pisliğin pisliğine gitmiş çocuğum. Dedenin gözlerı kan çanağı gibiydi. Gözlerime çaresiz bakıp anlatmaya başladı:
“Hoca hanım” dedi. “Cuma günü Mehmet eve geldi ama normal değildi ”
“Nasıl?” dedim.
“Boğuşmuş gibiydi, üstü başı dağılmıştı” dedi. Aklıma geldi. Mehmet kendi fermuarını bile kapatamaz.
“Anlat bakayım ne oldu” dedim.
“Korkuyordu, bilirsin çok korkaktır” dedi.
“Evet” dedim. Sonra Mehmet dedesi sıkıştırınca zorla da olsa anlatabilmiş.
Eve giderken birkaçtane adam Mehmet’in yolunu kesmiş ve tehdit etmişler. Yaka paça tutarak bir dağa götürmüşler. Ve inanın bunu buraya bile yazarken insanlığımdan utanıyorum Mehmet’e bu engelli çocuğa tecavüz etmişler acımadan.

Dedesi hemen polis çağırmış ve sağlık raporunda da doğrulanmış.
Ağladım, hıçkıra hıçkıra ağladım. İnsanlık bu kadarmı ucuzladı?
Mehmet’i yurda vermiş polistler. Beni çok özlediğini biliyorum, bende onu özledim. Oğlum gibi benimsemiştim bu öğrencimi.

İnanın öfkemi buraya haykırsam geçmez. Ve sadece söylediğimle kalır. İnsanlıktan nasibini almamış bu iki ayaklı konuşabilen hayvanlar, Hayvanlar diyorum çünkü bu ilk olay değil, ve maalesef biliyorumki sonda olmuyacak. Bu çocukları eğitiyoruz, biliyoruz ki normale dönmüyecekler ancak yaşamaları için bir sebep veriyoruz onlara. Siz ne yapıyorsunuz? “Niye yaşayayım ki Dünya pislik” demelerine sebep veriyorsunuz.

Okyanus’un kendi kaleminden yazılan bu yazı üzerinde okumanızı kolaylaştıracak bir iki ufak değişiklik yapılmıştır. Yazının özüne sadık kalınılmıştır.

Etiketler: , , ,

Benzer Yazılar

  • Benzer yazı bulunamadı

Bu ve bunun gibi yazıları takip etmek için RSS kullanabilirsiniz.


Bu yazı 2 Kasım 2007 Cuma günü bizden kategorisinde yayınlandı. Yorumları takip etmek için RSS 2.0 kullanabilirsiniz. Bu yazıya buraya tıklayarak yorum yazabilirsiniz. Ve buraya tıklayarak sitenizde yayınlayabilirsiniz.